Zeldzame mopsvleermuis ontdekt in Bokrijk

Tijdens een meerjarig onderzoek van het Provinciaal Natuurcentrum (PNC) rond de natuurwaarde van oude solitaire bomen of weesbomen werd deze zomer een zeer bijzondere ontdekking gedaan. Bij de analyse van de opnamegegevens van een batcorder die in een Bokrijkse boom hing, ontdekte vrijwilliger Karel Vanlaer een zeer speciaal geluid. Het bleek van een mopsvleermuis (Barbastella barbastellus) te zijn. De waarneming is intussen geverifieerd en bevestigd. Het is de eerste keer dat deze zeldzame vleermuis ten oosten van Brussel wordt genoteerd.

Een zeldzame gast met een betekenis

De mopsvleermuis dankt zijn naam aan de kleine ogen en een gedrongen snoet die wat doet denken aan een mopshondje. Deze schuwe vleermuis jaagt vooral op nachtvlinders in oude, structuurrijke bossen en halfopen landschappen met houtkanten en kruidenrijke graslanden. Hoewel de jachtvlucht slechts enkele kilometers bedraagt, kunnen afstanden tot 25 km afgelegd worden.

De mopsvleermuis is een boombewoner die in de zomer achter loshangende schors kolonies vormt. De winter wordt doorgebracht in boomholten of ondergrondse verblijven zoals ijskelders. Dat de soort in Bokrijk is aangetroffen, is goed nieuws. De mopsvleermuis stelt namelijk hoge eisen aan de leefomgeving en is een goede indicator voor de kwaliteit van het landschap. Er moeten voldoende oude bomen zijn, variatie in structuur en een rijk insectenleven. Verder onderzoek moet aantonen of het om een blijver of zwerver gaat.

Het weesbomenproject van het PNC

Het weesbomenproject wil de natuurwaarde van eenzame bomen in het open landschap in kaart brengen. Op verschillende plekken in Limburg zullen dergelijke bomen enkele jaren worden gevolgd en onderzocht op de aanwezigheid van o.a. planten, insecten, spinnen, amfibieën en vleermuizen. De Bokrijkse boom kan nu al mooie resultaten voorleggen: 9 vleermuissoorten met als topsoort de mopsvleermuis.